Ludowe bajki łotewskie w badaniach polskich folklorystów (rekonesans)
PDF

Słowa kluczowe

bajka ludowa
Łotwa
Polska
folklorystyka

Jak cytować

Wróblewska, V. (2019). Ludowe bajki łotewskie w badaniach polskich folklorystów (rekonesans). Bibliotekarz Podlaski. Ogólnopolskie Naukowe Pismo Bibliotekoznawcze I Bibliologiczne, 45(4), 137-152. https://doi.org/10.36770/bp.221

Abstrakt

Celem artykułu jest przegląd polskich badań folklorystycznych poświęconych łotewskim bajkom ludowym. Zasadnicza teza sprowadza się do uznania tych badań za marginalne, o czym świadczy nieznaczna liczba prac na ten temat od XIX do XXI wieku, na co wpływ mogło mieć kilka czynników. Wśród najistotniejszych wymienić można powody polityczne – złożone dzieje narodów polskiego i łotewskiego, kulturowe – nikła znajomość języka łotewskiego, utrudniająca kontakt z oryginalnymi tekstowymi wytworami kultury, rzadko też tłumaczonymi na język polski, do tego nieduże zainteresowanie folklorem wynikające ze zwrotu ku masowej kulturze amerykańskiej. 

https://doi.org/10.36770/bp.221
PDF

Bibliografia

[b.a.], Dusza, [hasło w:] Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, red. Sz. Askenazy, T. 17–18, Warszawa 1896.

Bajki ludów nadbałtyckich, przeł. Kopciowa, red. K. Kuliczkowska, Warszawa 1951.

Biełousow A. F., Folkłor russkowo nasielenia pribałtyki, Moskwa 1976.

Biesiadowska-Magdziarz B., Benita Laumane, Jūra latviešu valodā un folklorā: etnolingvistiskais aspekts (Morze w języku i folklorze łotewskim: aspekt etnolingwistyczny), Liepājas Universitāte Kurzemes Humanitārais Institūts, Liepāja 2013, ss. 403, „Acta Baltico-Slawica” 2013, t. 37.

Kapełuś H., Folklor obcy w badaniach Polaków, [w:] Dzieje folklorystyki polskiej 1864–1918, red. H. Kapełuś, J. Krzyżanowski, Warszawa 1982.

Karłowicz J., Ostatnie prace o Inflantach, „Biblioteka Warszawska” 1892, T. 2.

Kolberg O., Dzieła wszystkie, Wrocław – Poznań 1962.

Kolbuszewski J., Z przeszłości i historii i sztuki Łotwy, „Jantar. Organ Instytutu Bałtyckiego. Przegląd kwartalny zagadnień naukowych pomorskich i bałtyckich ze szczególnym uwzględnieniem historii, geografii i ekonomii regionu bałtyckiego” 1938, r. II, z. 3.

Krzyżanowski J., Bajki łotewskie, „Komunikat Instytutu Bałtyckiego w Toruniu” 1935, nr 39; Podanie łotewskie w poezji polskiej, „Pion” 1936, nr 4 (13).

Krzyżanowski J., Bajki w świetle najnowszych badań, „Warszawski Dziennik Narodowy”, 4 października 1935, R. 1, nr 130B, s. 4.

Literatura bursztynowego wybrzeża, oprac. M. Warneńska, A. Galis, Warszawa 1962.

Łowmiański T., Elementy indoeuropejskie w religii Bałtów, [w:] Ars historia, red. P. Biskup, Poznań 1976.

Manteuffel G., Ulanowska Stefania: Łotysze Inflant polskich, a w szczególności z gminy wielońskiej powiatu rzeżyckiego, obraz etnograficzny. Zbiór wiad. Do antropologii krajowej, t. XV, str. 181-282, Kraków 1891, s. 591-592, „Kwartalnik Historyczny” 1892, t. 6.

Michaliszyn M., Pobyt Profesora Stanisława Kolbuszewskiego w Rydze na podstawie materiałów zachowanych w Państwowym Historycznym Archiwum Łotwy, „Baltica-Silesia” 2013, nr 1.

Michaliszyn M., Udział polskich naukowców w tworzeniu łotewskiego słownika konwersacji (zarys problematyki), „Przegląd Humanistyczny” 2015, nr 12.

Michaliszyn M., Wpływ łotewskiej folklorystyki na kształt zainteresowań badawczych Juliana Krzyżanowskiego, „Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo” 2017, nr 10.

Pietkiewicz K., Etnografia Łotwy (kultura materialna), Wrocław 1967.

Pietkiewicz K., Latyszskije narodnyje predanija (Izd. Akademii Nauk Latwijskoj SSR, Riga 1962. Tekstu str. 165, ilustr. 12. Wyboru tekstów dokonała A. Ancelane, przekładu – M. Krupnikowa, rysował art. pIast. P. Szenhof, red. E. Sokoł), „Lud” 1964/1965, t. 50.

Podziewska L., Ludowe opowiadania komiczne. Poetyka i antropologia, Wrocław 2010.

Prusinowska J., Kamienne budowle, diabelskie sztuczki. Folklor łotewski i „Wieża siedmiu wodzów” Romana Zmorskiego, [w:] Kamień w literaturze, języku i kulturze, red. M. Roszczynialska, K. Wądolny-Tatar, Kraków 2013.

Prusinowska J., Śpiący rycerze w literaturze łotewskiej: Dusošie bruņinieki latviešu literatūrā, „Baltica-Silesia” 2013, T. 1, nr 1.

Rataj A., Stefania Ulanowska. Tajemniczy życiorys. Niepublikowane fragmenty twórczości, Białystok 2016.

Rembiszewska D., XIX-wieczne badania ludoznawcze na obszarze Łotwy w świetle korespondencji Stefanii Ulanowskiej do Jana Karłowicza, „Acta Baltico-Slavica” 2014, t. 38.

Stryczyńska-Hodyl E., Diabeł w literaturze litewskiej i łotewskiej od połowy XIX do połowy XX wieku, Poznań 2008.

Ulanowska S., Łotysze Inflant Polskich a w szczególności gminy wielońskiej, powiatu rzeżyckiego: obraz etnograficzny, „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej” 1891, T. 15, cz. 1.

Vonogs V., Z dziejów badań folklorystycznych w Łatgalii [z j. łotewskiego przełożyli St. F. i J. Kolbuszewscy], „Literatura Ludowa” 1986, nr 4–6.

Wężowicz-Ziółkowska D., Miłość ludowa. Wzory miłości wieśniaczej w polskiej pie- śni ludowej XVIII–XX wieku, Wrocław 1991. „Wisła” 1888, T. 2, z. 1.

Wróblewska V., Bajka ludowa na Kaszubach, [w:] Słownik polskiej bajki ludowej, T. 1, red. V. Wróblewska, Toruń 2018.

Wróblewska V., Ludowe baśnie łotewskie w kontekście baśni bałtyckich, „Literatura Ludowa” 2003, T. 4-5.

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.

Pobrania

Download data is not yet available.