Образы Латыша и Поляка в Белорусском фoльклoре (нa материaле Поставского района Витебской Области) [pol. Obraz Łotysza i Polaka w białoruskim folklorze. Na materiale obwodu witebskiego]
PDF (Русский)

Słowa kluczowe

folklor białoruski
Łotysze
Polacy
wieś Miaguny

Jak cytować

Pietkiewicz, H. (2019). Образы Латыша и Поляка в Белорусском фoльклoре (нa материaле Поставского района Витебской Области) [pol. Obraz Łotysza i Polaka w białoruskim folklorze. Na materiale obwodu witebskiego]. Bibliotekarz Podlaski. Ogólnopolskie Naukowe Pismo Bibliotekoznawcze I Bibliologiczne, 45(4), 153-165. https://doi.org/10.36770/bp.222

Abstrakt

W artykule omawiane są postacie Łotysza i Polaka w folklorze białoruskim. Materiał zebrano w drugiej połowie ХХ wieku w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim (wieś Miaguny [Мягуны] z okolicznymi wsiami Dziewguny [Девгуны], Żarskije [Жарские], Surwiliszki [Сурвилишки], Puciacieszki [Путятешки], Trapszewicze [Трапшевичи], Romaszkowicze [Ромашковичи]). Сentralna wieś, nad brzegiem wspaniałego jeziora Wielkie Surwiliszki, znajdowała się nieopodal skrzyżowania wielu dróg, dlatego też w tych czasach na wiejskim gościńcu można było spotkać i Żydów, skupujących starocie, i koczujących Cyganów, i brodatych Rosjan („Moskali” w języku białoruskim) z pobliskich wsi, i skupujących bydło Litwinów, i rzadko goszczą- cych w tych latach obcokrajowców – Polaków („kremplinowe dusze”, jak nazywali ich miejscowi ludzie). Starsi ludzie stale „oświecali” dzieci i młodzież na temat przedstawicieli innych narodowości – za pośrednictwem krótkiej anegdoty, bajki, przysłowia, rodzinnych historyjek. Szczególnie dużo było takich wypadów pod adresem Łotyszy i Polaków. Takie właśnie teksty folklorystyczne, z trafnymi charakterystykami i komentarzami miejscowych ludzi (respondentów), są wyeksponowane w tym artykule.

Autor artykułu zaznacza, że bez względu na ironiczne nieraz, żartobliwe zwroty pod adresem przedstawicieli innych narodowości, charakter narodu białoruskiego jest unikalny i niepowtarzalny. Białorusini zawsze z szacunkiem odnosili się do cudzoziemców, do mniejszości narodowych, będących na ich terytorium, nie złorzeczyli na otaczający świat, przeżywszy stulecia biedy, poniżenia i ucisku. Białorusini praktycznie są pozbawieni uczucia wyższości nad innymi narodami. 

https://doi.org/10.36770/bp.222
PDF (Русский)

Bibliografia

Литература:

Адамковіч А. Літоўскія назвы ў тапаніміцы нашага рэгіёна. – Паставы: Сумежжа, 2018. – 44 с.

Aдамковіч А. Беларусы ў Літве: учора і сёння. Кн. 1. – Вільня: Тав-ва Бел. культуры ў Літве, 2010. – 200 с.

Архітэктура Беларусі: Энцыкл. давед. / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: А.А. Воінаў і інш. – Мн.: БелЭн, 1993. – 620 с.: іл.

Беларуская вусна-паэтычная творчасць: Падруч. / К.П. Кабашнікаў, А.С. Ліс, А.С. Фядосюк і інш. – Мн.: Лексіс, 2000. – 512 с.

Беларускія народныя абрады / Склад., навук. Рэд. І прадм. Л.П. Касцюкавец. – Мн.: Беларусь, 1994. – 128 с.

Беларускі фальклор: Энцыклапедыя: У 2 т.Т. 2: Лабараторыя традыцыйнага мастацтва – “Яшчур” / рэдкал.: Г.П. Пашкоў і інш. – Мн.: БелЭн, 2006. – 832 с.: іл.

Гачев Г. Национальные образы мира. – М.: Совет. Писатель, 1988. – 448 с.

Гузикова, М. О. Основы теории межкультурной коммуникации : Учеб. пособие / М-во образования и науки Рос. Федерации, Урал. федер. ун-т. – Екатеринбург : изд-во Урал. ун-та, 2015. — 124 с.

Достопримечательности Витебской области // http://www.openarium.ru/Беларусь/Витебская_область/Достопримечательности/

Латыши и белорусы: вместе сквозь века // https://lat-bel.wixsite.com/journal

Лыч Л., Навіцкі У. Гісторыя культуры Беларусі: 2-е выд., дап. – Мн.: ВП “Экаперспектыва”, 1997. – 486 с.

Теория культуры: Учеб. пособ. – СПБ.: Питер, 2010. – 592 с.: ил.

Яковлева Г. Интересные факты о жизни латышей на Витебщине в 1920-е годы // https://charter97.org/ru/news/2018/3/27/284393/

Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі : У 5 т. / Рэдкал.: і.П. Шамякін і інш. – Мн.: БелСЭ, 1987.

Этнаграфія Беларусі: Энцыкл. / Рэдкал.: І.П. Шамякін і інш. – Мн.: Белсэ, 1989. – 575 с.: іл.

Bibliografia:

Adamkowicz A, Biełarusy u Litwie: uczora i sionnia, Kn. 1. – Wilnia: Taw-wa Bieł, kultury u Litwie, 2010.

Adamkowicz A, Litouskija nazwy u tapanimicy naszaha rehijon, Pastawy: Sumieżża, 2018.

Architektura Biełarusi: Encykł. dawied., Biełarus. Encykł.; Redkał.: A.A. Woinau i insz, Mn.: Biełen, 1993.

Biełaruskaja wusna-paetycznaja tworczasć: Padrucz, K.P. Kabasznikau, A.S. Lis, A.S. Fiadosiuk i insz. – Mn. Leksis, 2000.

Biełaruski falkłor: Encykłapiedyja: U 2 t., T. 2: Łabaratoryja tradycyjnaha mastactwa – “Jaszczur”, redkał. H.P. Paszkou i insz., Mn. Biełen 2006.

Biełaruskija narodnyja abrady, skład., nawuk., red. I pradm. Ł.P. Kasciukawiec, Mn. Biełaruś, 1994.

Dostoprimieczatielnosti Witiebskoj obłasti // http://www.openarium.ru/Biełaruś/Witiebskaja_obłastʹ, Dostoprimieczatielnosti.

Encykłapiedyja litaratury i mastactwa Biełarusi: U 5 t. / Redkał.: i.P. Szamiakin i insz. – Mn.: Biełse 1987.

Etnahrafija Biełarusi: Encykł. / Redkał.: I.P. Szamiakin i insz. – Mn.: Biełse 1989.

Hacziew H. Nacionalnyje obrazy mira, M. Sowiet, Pisatiel 1988.

Huzikowa, M. O. Osnowy tieorii mieżkulturnoj kommunikacii, Uczieb. posobie, M-wo obrazowaniia i nauki Ros. Fiedieracii, Urał. fiedier. un-t., Jekatierinburh, 2015.

Jakowlewa H. Intieriesnyje fakty o żizni łatysziej na Witiebshinie w 1920-je hody: https://charter97.org/ru/news/2018/3/27/284393/

Łatyszi i biełorusy: wmiestie skwoź wieka, https://lat-bel.wixsite.com/journal

Łycz Ł., Nawicki U. Historyja kultury Biełarusi: 2-je wyd., dap. – Mn.: WP “Ekapierspiektywa” 1997.

Tieoriia kultury: Uczieb. posob., SPB., Pitier 2010.

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.

Pobrania

Download data is not yet available.