Stanisława Szadurska – poetka z Puszy (Puša)
PDF

Słowa kluczowe

Inflanty
Młoda Polska
pejzaż
liryka miłosna
witalizm

Jak cytować

Wydrycka, A. (2019). Stanisława Szadurska – poetka z Puszy (Puša). Bibliotekarz Podlaski. Ogólnopolskie Naukowe Pismo Bibliotekoznawcze I Bibliologiczne, 45(4), 243-262. https://doi.org/10.36770/bp.228

Abstrakt

Poetka Stanisława Szadurska była spadkobierczynią wielopokoleniowego rodu, któremu majątki w Inflantach nadał król Zygmunt III Waza. Jej przodkowie pełnili wiele wysokich urzędów w I Rzeczypospolitej. Liryka Szadurskiej współtworzy młodopolską poezję, zwłaszcza nurt witalistyczny. Dużą rolę odgrywa w niej natura poddana psychizacji oraz pejzaże wewnętrzne, zawierające często konkretne elementy rodzimego, inflanckiego krajobrazu. Pojawiają się też motywy związane z historią rodu i motywy baśniowe. Wiele miejsca zajmuje liryka miłosna, którą szczególnie chwalił Bolesław Leśmian w recenzji tomu W południe. Szadurska zmarła tragicznie w 1918 roku, broniąc rodzinnego majątku, Puszy przed najazdem bolszewickim. 

https://doi.org/10.36770/bp.228
PDF

Bibliografia

Źródła:

Szadurska S., Fale, Wilno 1906.

Szadurska S., Kain, Warszawa 1907.

Szadurska S., W południe, Warszawa 1909.

Szadurska S., Te, co kochały, Wilno 1912.

Szadurska S., Nie do życia, Moskwa 1915.

Szadurska S., Przerwana pieśń, [w:] Jednodniówka literacka na kolonie letnie, Wilno 1908.

Szadurska S., Obchód rocznicy Grunwaldu, „Bluszcz” 1910, nr 30, 31.

Szadurska S., Inferno, „Krytyka” 1911, t. 30.

Szadurska S., Lilith, [w:] Z okolic Dźwiny, Wilno 1912.

Szadurska S., Radość życia, „Echo Literacko-Artystyczne” 1912, nr 1.

Szadurska S., inc. Kto pozna gdzie jest ducha niebieska granica…, „Gazeta Polska” (Moskwa) 1915, nr 44.

Literatura przedmiotu:

Bargieł F. SJ, Stanisław Szadurski (1726–1789). Przedstawiciel uwspółcześnionej filozofii scholastycznej, Warszawa 1978.

Czabanowska-Wróbel A., Baśń w literaturze Młodej Polski, Kraków 1996.

Eberhardt P., Polska ludność kresowa. Rodowód, liczebność, rozmieszczenie, Warszawa 1998.

I.Ł.W., Ś.P. Stanisława Szadurska. Wspomnienie pośmiertne, „Gazeta Warszawska” 1919, nr 183, s. 5.

J. Rz., Nie do życia, „Gazeta Polska” 1916, nr 315.

Księga pamiątkowa ze zlotu sokolstwa polskiego z trzech zaborów i obchodów grunwaldzkich w Krakowie, Kraków 1910. „Kurier Warszawski” 1913, nr 35.

Leśmian B., Stanisława Szadurska „W południe”, [w:] tegoż, Szkice literackie, oprac. J. Trznadel, Warszawa 1959.

Maliszewski E., Polacy na Łotwie, Warszawa 1922.

Młodopolski witalizm: modernistyczne witalizmy, red. A. Czabanowska-Wróbel, U. M. Pilch, Kraków 2016.

Orzeszkowa E., Listy zebrane, oprac. E. Jankowski, T. 8, Wrocław 1976.

Polski Słownik Biograficzny, t. 46, Warszawa–Kraków 2009–2010.

Romanowski A., Młoda Polska wileńska, Kraków 1999.

„Słowo” 1912, nr 76.

Stanisława Szadurska, „Gazeta Lwowska” 1919, nr 143.

Stanisława Szadurska, „Gazeta Polska 2 Grosze” 1919, nr 165.

Walewska C., Ruch kobiecy w Polsce, Warszawa 1909.

Załęski S., Jezuici w Polsce, t. 4, cz. III, Kraków 1905.

Zbiór poetów polskich XIX wieku, oprac. P. Hertz, t. V, Warszawa 1967.

Żółtowska J., Inne czasy, inni ludzie, Londyn 1998.

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.

Pobrania

Download data is not yet available.