Żywioł ziemi jako siła poezjotwórcza w wybranych utworach Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego
PDF

Słowa kluczowe

poetic imagination
Tkaczyszyn-Dycki
necros
material imagination
geopoetics

Jak cytować

Trusewicz, S. (2021). Żywioł ziemi jako siła poezjotwórcza w wybranych utworach Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego. Bibliotekarz Podlaski, 49(4), 351-365. https://doi.org/10.36770/bp.561

Abstrakt

The article is an interpretation of works by Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki focused on the earth element as a poetic force. The motif of the stone is realized in this poetry as an image of the element, referring to the perception of existence in its cosmic and geological forms, as well as in the concrete and local form of the Bruśnie stone. This allows one to characterize the poetic imagination of Tkaczyszyn-Dycki as both inspired by the material properties of stone, as well as the culture and history of Lubaczowszczyzna. The poet can be characterized as creatively transforming the cultural, ecological and geological landscape of an autobiographical site. 

https://doi.org/10.36770/bp.561
PDF

Bibliografia

Bachelard G., Wyobraźnia poetycka. Wybór pism, wybór H. Chudak, przeł. H. Chudak, A. Tatarkiewicz, przedmowa J. Błoński, Warszawa 1975.

Brusno. (Nie)istnienie w kamieniu, red. O. Solarz, Uście Gorlickie 2013.

Czermińska M., Miejsca autobiograficzne. Propozycja w ramach geopoetyki, „Teksty Drugie” 2011, nr 5.

Domańska E., Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała, Warszawa 2017.

Heidegger M., Budować, mieszkać, myśleć: eseje wybrane, wybrał, oprac. i wstępem opatrzył K. Michalski, przeł. K. Michalski, Warszawa 1977.

Konończuk E., Poetyka przestrzeni geograficznej według Kennetha White’a, „Białostockie Studia Literaturoznawcze” 2015, nr 6.

Konończuk E., Poetyka zamieszkiwania, „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” 2017, nr 30.

Kopaliński W., Słownik symboli, Warszawa 1990.

Lew S., Ludowy ośrodek kamieniarski w Bruśnie, „Rocznik Przemyski” 1967, t. XI. Kamieniarstwo ludowe na roztoczu, oprac. A. Wójtowicz, http://teatrnn.pl/leksykon/artykuly/kamieniarstwo-ludowe-na-roztoczu/ [24.11.2020 r.].

Lewicka M., Dwa miasta – dwa mikrokosmosy. Wrocław i Lwów w pamięci swoich mieszkańców, [w:] My Wrocławianie. Społeczna przestrzeń miasta, red. nauk. P. Żuk, J. Pluta, Wrocław 2006.

Mazur J., Kamieniarstwo bruśnieńskie – genius loci ziemi lubaczowskiej, https://www.wilanow-palac.pl/kamieniarstwo_brusnienskie_genius_loci_ziemi_lubaczowskiej. html [24.11.2020 r.].

Niewiadomski A., Tańczyć kilka kości odsłoniwszy, „Kresy” 1993, nr 13.

Ośrodek kamieniarski w Bruśnie, hasło w: Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Ośrodek_kamieniarski_w_Bruśnie [24.11.2020 r.].

Paszek P., Archipelag odłogi. Fragment do przyszłej geopoetyki Śląska Cieszyńskiego, „Anthropos?” 2014, nr 23.

Rybicka E., Auto/bio/geo/grafie, „Białostockie Studia Literaturoznawcze” 2013, nr 4, s. 19.

Szokaluk-Gorczyca A., Gorczyca K., Roztoczańskie kamienie pamięci. Ludowe kamieniarstwo józefowskie, Lublin 2014.

Świeściak A., Melancholia w poezji polskiej po 1989 roku, Kraków 2010.

Tkaczyszyn-Dycki E., II. Piosenka o kamieniu bruśnieńskim, „Twórczość” 2016, nr 11 (LXXII).

Tkaczyszyn-Dycki E., Oddam wiersze w dobre ręce (1988–2010), Wrocław 2010.

Trusewicz S., Literacka mapa Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, „Białostockie Studia Literaturoznawcze” 2015, nr 6.

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.

Pobrania

Download data is not yet available.